Μήνας: Οκτώβριος 2025

Του Κώστα Ήσυχου

Δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Αριστερού Ρεύματος

Η μορφή του Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σερνα, του CHE, έχει χαραχθεί στην ιστορία ως σύμβολο της επαναστατικής πάλης, της διεθνούς αριστεράς και του νικηφόρου αγώνα κατά του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Από τη σημαντική συμμετοχή του στην Κουβανική Επανάσταση έως τη δραματική του σύλληψη και εκτέλεσή του στη Βολιβία, η κληρονομιά του παραμένει αντικείμενο θαυμασμού, όσο και αντιπαράθεσης. Ωστόσο, αυτό που του χάρισε πραγματικά την αναγνώριση ως guerrillero heroicο (Ήρωας Αντάρτης) δεν είναι μόνο τα στρατιωτικά του επιτεύγματα, αλλά η συνέπεια ανάμεσα στη σκέψη του και τον τρόπο ζωής του. Ο Τσε δεν πρόβαλλε απλώς μια πολιτική ιδεολογία, τη βίωσε με πλήρη ηθική πεποίθηση μέχρι τις τελευταίες του στιγμές .

Περισσότερα

Δολοφονικές χαρακτήρισε τις επιθέσεις των ΗΠΑ σε μικρά ψαροκάικα στην Καραϊβική ο Πρόεδρος της Κολομβίας

Σε ανάρτηση του στο X ο Κολομβιανός Πρόεδρος μίλησε με σκληρή γλώσσα για την τακτική που έχουν αναπτύξει τον τελευταίο καιρό οι ΗΠΑ, να εκτοξεύουν πυραύλους εναντίον μικρών αλιευτικών σκαφών στα νερά της Καραϊβικής, με αποτέλεσμα το θάνατο τουλάχιστον 20 αλιέων της περιοχής. Το γεγονός έχουν καταγγείλει σειρά από κράτη της περιοχής, όπως η Βενεζουέλα, που έχει δεχτεί και άμεσες απειλές επέμβασης από τις ΗΠΑ, στο όνομα του πολέμου κατά των ναρκωτικών, μια ανυπόστατη και εντελώς ψεύτικη κατηγορία, όπως την έχει χαρακτηρίσει ο Πρόεδρος της χώρας Νικολάς Μαδούρο.

En las lanchas no van narco terroristas. Los narcos viven en EEUU, Europa y Dubai.

En esa lancha van jóvenes caribeños pobres. Lanzar misiles cuando se puede interceptar como Colombia hace, produce la ruptura del principio jurídico universal de proporcionalidad, por tanto se… https://t.co/3uTwFxKA8R

— Gustavo Petro (@petrogustavo) October 3, 2025

“Δεν υπάρχουν ναρκο-τρομοκράτες στα σκάφη. Οι έμποροι ναρκωτικών ζουν στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και το Ντουμπάι. Σε αυτό το σκάφος βρίσκονται φτωχοί νέοι της Καραϊβικής. Η εκτόξευση πυραύλων όταν μπορούν να τα αναχαιτίσουν, όπως κάνει η Κολομβία, παραβιάζει την παγκόσμια νομική αρχή της αναλογικότητας και ως εκ τούτου συνιστά δολοφονία. Οι οικογένειες αυτών των νέων θα πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους”, γράφει το κείμενο της δημοσίευσης του Κολομβιανού Προέδρου, ενώ τη δημοσίευση συνοδεύει και βίντεο από το χτύπημα πλοιαρίου από βαλλιστικό πύραυλο του ναυτικού των ΗΠΑ.

Με την υπογραφή της εκπαιδευτικού Danielle RIVA, δημοσιευμένο στο Defend Democracy Press

Ο εικοστός πρώτος αιώνας σημαδεύτηκε από δύο σημαντικές ημερομηνίες που μας επιτρέπουν να καταλάβουμε γιατί ο κόσμος βρίσκεται ίσως στο χείλος της πυρηνικής αβύσσου σήμερα: η 11η Σεπτεμβρίου 2001 και η έναρξη ενός νέου κύκλου αμερικανικών πολέμων και η κατάρρευση της ΕΣΣΔ τον Δεκέμβριο του 1991.

11 Σεπτεμβρίου 2001

Ο 21ος αιώνας φιλοδοξούσε να είναι το αντίδοτο στον εικοστό αιώνα, με τους δύο παγκόσμιους πολέμους και τους εξήντα περίπου αυτοκρατορικούς αμερικανικούς πολέμους από το 1945 και μετά, που αποσκοπούσαν στην αντιμετώπιση του «κομμουνισμού» και στη συνέχεια στο όνομα της «δημοκρατίας» και της «αλλαγής καθεστώτος». Στην πραγματικότητα, η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στη Νέα Υόρκη, από τον ριζοσπαστισμό των ισλαμιστών τζιχαντιστών, άνοιξε έναν νέο κύκλο πολέμων, ο καθένας πιο καταστροφικός από τον προηγούμενο, είτε αποφασίστηκαν από τους Αμερικανούς Δημοκρατικούς είτε από τους Αμερικανούς Ρεπουμπλικάνους.

Περισσότερα

Λιγότερο από ένα μήνα μετά το διορισμό του

Παραιτήθηκε και η τελευταία διορισμένη από τον Πρόεδρο Μακρόν κυβέρνηση του Σεμπαστιάν Λεκορνί. Η παραίτηση αναμένεται να φέρει ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις στη χώρα, που πλήττεται από οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση.

Την παραίτηση Λεκορνί έκανε δεκτή ο Μακρόν, που ψάχνει πλέον για καινούριο αντικαταστάτη/διορισμένο πρωθυπουργό, κάνοντας πραγματικό το αστείο που κυκλοφορεί ευρέως εδώ και μέρες στα γαλλικά κοινωνικά δίκτυα “Την Κυριακή ορκίζεται, την Τρίτη παραιτείται”. Δεν έχουν γίνει μέχρι στιγμής γνωστές άλλες λεπτομέρειες γύρω από το θέμα.

Συγκεντρώσεις συμπαράστασης στον απεργό πείνας Πάνο Ρούτσι σε όλη την Ελλάδα, την Κυριακή 5 Οκτωβρίου

Αθήνα: Σύνταγμα στις 17:30, Θεσσαλονίκη Νέα Παραλία στις 18:30, Ιωάννινα: Περιφέρεια 18:30, Πάτρα: Πλ. Γεωργίου 18:30

Την 21η μέρα απεργίας πείνας διανύει ο Πάνος Ρούτσι, που βρίσκεται πάντα μπροστά από το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, διεκδικώντας το αυτονόητο, την εκταφή της σορού του γιου του, Ντένις, που σκοτώθηκε στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών και τη διενέργεια τοξικολογικών εξετάσεων.

Η άρνηση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε κάτι παραπάνω από τη διενέργεια DNA για την ταυτοποίηση, αλλά και να δεχτεί την παρουσία στη διαδικασία τεχνητών συμβούλων που θα ορίσουν οι συγγενείς, θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο τη ζωή του απεργού πείνας, αλλά και την όποια εναπομένουσα υπομονή της ελληνικής κοινωνίας.

Παράλληλα, βροντοφωνάζει επί της ουσίας την ενοχή της. Ακόμα και στη δικονομία, η απουσία του κατηγορούμενου από τη δίκη, είναι παραδοχή ενοχής. Κι εδώ δεν έχουμε απλή απουσία της κυβέρνησης από τη διαδικασία διερεύνησης του ατυχήματος και των αιτιών του, αλλά και πάνδηλη προσπάθεια με κάθε είδους αθέμιτα μέσα, να παρακωλύσει και τελικά να ακυρώσει τη διερεύνηση, αντικαθιστώντας την με μια παρωδία προανάκρισης, που ούτε οι πιο ευφάνταστοι συγγραφείς επιθεωρήσεων δεν θα μπορούσαν να επινοήσουν.

Περισσότερα

Το καινούριο βιβλίο του Δημήτρη Καλτσώνη

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΤΟΠΟΣ το τελευταίο βιβλίο του Καθηγητή του Πάντειου Δ. Καλτσώνη. Ο συγγραφέας πέρα από την ανάλυση της πραγματικότητας, αναδεικνύει όχι μόνο την αναγκαιότητα της πάλης, αλλά προχωράει βαθύτερα μελετώντας τους κανόνες και τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται στην πάλη για την κατάκτηση της κρατικής εξουσίας”¨, επισημαίνει στο οπισθόφυλλο. Ολόκληρο το κείμενο του οπισθόφυλλου παραθέτουμε παρακάτω.

Η πάλη, η διαμάχη, ο αγώνας, η σύγκρουση και τελικά ο πόλεμος -κυριολεκτικά ή μεταφορικά- σημάδεψαν και εξακολουθούν να σημαδεύουν κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα που σχετίζεται με την κρατική εξουσία. Αντικείμενο του βιβλίου είναι η μελέτη των βασικότερων κανόνων και μεθόδων που χρησιμοποιούνται στην πάλη για την κατάκτηση της κρατικής εξουσίας στο πολιτικό, στρατιωτικό όσο και σε άλλα επίπεδα. Από τον Σουν Τσου μέχρι τους Λένιν, Μάο και Κάστρο οι κανόνες αυτοί χρησιμοποιήθηκαν από τους αδύναμους -κάποτε και από τους δυνατούς- για την κατάκτηση της κρατικής εξουσίας.

Τι είναι η ανάληψη και η διατήρηση της πρωτοβουλίας; Πως μπορεί κανείς να αποφύγει την ισχύ και να αξιοποιήσει την αδυναμία του αντιπάλου, να βρίσκει συμμάχους, να κατακερματίζει τον εχθρό, να βελτιώνει το συσχετισμό δυνάμεων; Γιατί είναι κομβικός ο ρόλος του λαϊκού παράγοντα, των ιδεών, της ηθικής υπεροχής; Μπορούν οι λαοί να κατακτήσουν την εξουσία στον 21ο αιώνα υπερνικώντας την τεχνολογική υπεροχή των ισχυρών; Αυτά είναι μερικά από τα θέματα που θίγει το παρόν βιβλίο.